وکالت

در لغت نامه فارسی وکالت یعنی واگذار کردن،اعتماد و تکیه کردن به شخصی دیگر است.

همچنین در اصطلاح فقهی وکالت این گونه تعریف شده است :

وکالت عقدی است که به موجب آن شخصی،شخص دیگری را برای انجام کاری جانشین خود قرار می دهد.

در اصطلاح حقوقی نیز وکالت عقدی است که به موجب آن یکی از طرفین ، طرف دیگر را برای انجام امری نایب خود می نماید.

 وکالت دهنده را موکل و کسی که وکالت به او اعطا می شود را وکیل می گویند.

فضای قانونی وکالت

وکالت در ماده 656 قانون مدنی:

عقدی است که به موجب آن یکی از طرفین طرف دیگر را برای انجام امری نایب خود می نماید.

اما در موارد نیاز به وکیل و وکالت دادن به شخص به نظر می آید چنان که قانون به صورت عام تعریف کرده است نباشد ، چنانچه می بینیم بعضی از امور قابل نیابت و وکالت دادن نیست و از امور شخصی و وظایف و تکالیف خود فرد محسوب می شود . برای مثال انسان زنده نماز واجبش را نمی تواند به دیگری واگذار کند همچنین کلیه کارهایی را که مربوط به خود فرد است به صورت اختصاصی است .

وکالت عقدی جایز است یعنی ی عموماً از طرف  وکیل و موکل قابل فسخ می باشد ، مگر آنکه موجب یا شرطی در آن باشد و آن را از یک طرف غیر قابل فسخ کند مثل وکالت بلا عزل.

واحد تحریریه گروه وکلای دادیار
مشاوره حقوقی رایگان با وکیل خانواده ۴۴۳۳۵۳۵۸-۰۲۱