مشارکت در ساخت

قرارداد مشارکت در ساخت، قرارداد مشارکت مدنی دو طرفه است بین مالک و سازنده. موضوع این قرارداد، سرمایه گذاری مشترکی برای احداث ساختمانی با کیفیات و مشخصات معینه است. در این قرارداد، سرمایه مالک زمین است و سرمایه سازنده، هزینه های ساخت ساختمان است.

به عنوان مثال، صاحب خانه‌ ای کلنگی تصمیم می گیرد که خانه‌ اش را خراب کند و در زمین آن خانه، آپارتمان بسازد. اما نه سرمایه این کار را دارد و نه تخصص. در این حالت اگر سازنده ای سرمایه و تخصص خود را با مالک شریک ‌شود که بتوانند آپارتمانی بسازند، بحث مشارکت در ساخت مطرح می شود و طرفین قرارداد در آن آپارتمان با یکدیگر شریک می شوند.

فواید مشارکت در ساخت

عبارتند از:

  • استحکام آپارتمان های جدید
  • کاهش هزینه‌های تعمیر و نگهداری ساختمان قدیمی
  • زیباسازی
  • استفاده از امکانات به روز برای ساختمان
  • افزایش نقدینگی طرفین

طرفین قرارداد مشارکت در ساخت

  1. مالک:
    منظور از مالک در قرارداد مشارکت در ساخت، مالک زمین است. مالک زمین در قرارداد مشارکت در ساخت موظف است زمین را در اختیار سازنده قرار دهد. بهتر است دو نفر قابل اعتماد از سوی طرفین زیر قرارداد را به عنوان گواه امضا کنند.
    اگردر مورد ملکی، بدهی‌های معوقه وجود داشته باشد، این بدهی ها عرفا بر عهده مالک است ولی اگر این بدهی ها در قرارداد ذکر نشود، بعد از شروع ساخت مالک می‌تواند ادعا کند ساختمان را با همین شرایط تحویل سازنده داده و بدهی پرداخت نکند.س
  2. سازنده:
    منظور از سازنده کسی است که در قرارداد مشارکت در ساخت وظیفه ساختن آپارتمان جدید را دارد. سازنده تعهدات مختلفی دارد. این تعهدات عبارتند از:
    مجری در روند انعقاد قرارداد مشارکت در ساخت تعهدات مختلفی را می تواند بر عهده بگیرد که در شرایط مختلف متفاوت است و با توجه به درجه اهمیت آن ها می توان گفت که مهمترین تعهدات مجری می تواند به عهده داشته باشد که در ذیل لیستی از آن ها را می بینیم عبارت اند از :
  • پرداخت هزینه های ساختمانی. مانند هزینه های خاک برداری ، تهیه نقشه و خرید مصالح.
  • پرداخت هزینه های اداری. مانند هزینه های اخذ پایان کار  و موارد مربوط به شهرداری.
  • پرداخت هزینه ماهیانه به مالک بابت اجاره بها در زمان ساخت.

میزان سهام در قرارداد مشارکت در ساخت

برای محاسبه‌ سهم‌‎الشرکه باید موارد زیر را در نظر گرفت:

ابتدا قیمت زمین محاسبه شده و به عنوان آورده مالک در نظر گرفته می شود. هزینه های ساخت نیز با بررسی مصالح ساختمانی که سازنده در نظر دارد، محاسبه می شود و به عنوان آورده سازنده در نظر گرفته می شود. مجموع این دو آورده، ارزش سرمایه گذاری نام دارد.

سهم هر کدام از مالک و سازنده از تقسیم مبلغ آورده بر کل ارزش سرمایه‌گذاری تعیین و به صورت درصد در قرارداد مشخص می‌شود. و پس از این که ملک ساخته شد، طرفین قرارداد به نسبت سهم‌‎ خود از ملک سهم برمی‌دارند. بهتر است که مشخصات واحدهای هرشخص نیز مشخص گردد.

  • اگر در ابتدای ساخت، مبلغی بلاعوض از سوی سازنده به مالک پرداخت شود، این مبلغ در آخر باید از سهم مالک کسر گردد.
  • اگر ملکی که در مورد آن مشارکت در ساخت انجام می شود، آپارتمان باشد، مالکان همه واحدهای آپارتمان  باید با یکدیگر به توافق برسند و در این موارد، سهم هر واحد به نسبت مساحت هر واحد است. به سهم هر یک از این مالکان قدرالسهم می گویند.

کارشناس ارشد سرکار خانم فاطمه آگهی
مشاوره حقوقی رایگان با وکیل ملکی ۴۴۳۳۵۳۵۸_۰۲۱