آیا نصب تابلوی پارک ممنوع جرم است؟

img-news: 
summery-news: 

امروزه به لحاظ انجام امور روزمره اشخاص ترجیح می‌دهند با وسایل نقلیه شخصی تردد نمایند به همین خاطر برای پارک وسایل نقلیه با مشکل روبه رو می شوند.

غالباً همگی تابلوی پارک ممنوع یا پارک مساوی با پنچری را دیده ایم که بعضی از شهروندان آن را جلوی درب منزل یا مغازه یا پارکینگ خود نصب نموده اند.

باید خاطر نشان کرد که دیواری که دور زمین خانه یا مغازه شما کشیده شده تنها فضایی است که می توانیم نسبت به آن تصرف داشته باشیم و مالک آن محسوب می شویم و کسی حق ندارد به آن تجاوز کند.

اما نسبت به محدوده ای که دیوار تمام می‌شود حقی برای ما متصور نیست بنابراین هیچکس کس نمی تواند در مورد پارک کردن وسایل نقلیه در خیابان ها و کوچه هایی که پلیس راهور آن را مجاز دانسته برای ما ممنوعیت ایجاد کند.

body-news: 

امروزه به لحاظ انجام امور روزمره اشخاص ترجیح می‌دهند با وسایل نقلیه شخصی تردد نمایند به همین خاطر برای پارک وسایل نقلیه با مشکل روبه رو می شوند.

غالباً همگی تابلوی پارک ممنوع یا پارک مساوی با پنچری را دیده ایم که بعضی از شهروندان آن را جلوی درب منزل یا مغازه یا پارکینگ خود نصب نموده اند.

باید خاطر نشان کرد که دیواری که دور زمین خانه یا مغازه شما کشیده شده تنها فضایی است که می توانیم نسبت به آن تصرف داشته باشیم و مالک آن محسوب می شویم و کسی حق ندارد به آن تجاوز کند.

اما نسبت به محدوده ای که دیوار تمام می‌شود حقی برای ما متصور نیست بنابراین هیچکس نمی تواند در مورد پارک کردن وسایل نقلیه در خیابان ها و کوچه هایی که پلیس راهور آن را مجاز دانسته برای ما ممنوعیت ایجاد کند.

به عبارت ساده تر شهروندان در مورد پارک ماشین و وسایل نقلیه خود چه در خیابان چه در کوچه نباید با مشکل پارک کردن مواجه شوند زیرا طبق ماده ۶۶۹ قانون مجازات اسلامی:

هرگاه کسی دیگری را به نحو تهدید مالی کنند اعم از اینکه به واسطه آن تقاضای انجام عمل یا ترک فعلی را نموده یا ننموده باشد به مجازات شلاق تا ۷۴ ضربه یا زندان از ۲ ماه تا ۲ سال محکوم خواهد شد.

و همچنین طبق ماده ۲۴ قانون مدنی:

هیچ کس نمی تواند در کوچه و خیابان هایی که بن بست یا مسدود نیست را تحت تملک قرار دهد.

بنابراین نصب هرگونه تابلوی پارک ممنوع یا پارک مساوی است با پنچری که نشان از تهدید دارد جرم محسوب شده می‌توان از متخلفین در دادسرا شکایت کرد.

اما در این بین دو استثنا وجود دارد:

  1. از نظر قانون پارک کردن خودرو مقابل پارکینگ هرجایی چه خانه و چه مغازه باشد ممنوع است .
  2. درباره کوچه های بن بست بوده که اگر فردی یا افرادی در کوچه بن بست ساکن باشند تمام فضای داخل کوچه حق او و همسایه ها بوده لذا پارک کردن خودروی افراد  ساکنان کوچه‌ها نیستند از نظر قانونی ایراد داشته و ساکنین می توانند با تنظیم درخواستی به شهرداری محل زندگی خود خواستار اعمال حق آنان در این مورد شود.

نا گفته نماند نماند در این میان اشخاصی سودجو و منفعت طلب پیدا شده که از این امر بهره غیرمتعارف میبرند لذا با پارک کردن وسایل نقلیه خود در محل تردد عابرین و یا جلوی درب خروجی و ورودی منازل و یا جلوی پارکینگ همچنین مغازه ها ایجاد مزاحمت نموده و رفت و آمد را سلب می نمایند.

نصب تابلوی پارک ممنوع

بر اساس قانون مصداق توقف در محل ممنوع بوده و تخلف محسوب شده و جریمه دارد لذا با شخص غریبه که وسایل نقلیه خودش را در محل های یاد شده قرار داده خود راساً و مستقیم دخالت نکرده بلکه باید با شماره ۱۱۰ تماس گرفته تا پلیس با شخص متخلف خودش روبرو شود.

همچنین در مورد خودروهای مزاحم که روزهای بیشتری برای ما ایجاد دردسر می کنند باید در ساعات مختلف عکس گرفته شود و با عنوان ایجاد مزاحمت و ممانعت از حق در دادسرای کیفری شکایت کرد.

بنابراین نصب تابلوهای مذکور زمانی که در جایگاه واقعی خود قرار گیرد جرم محسوب نمی شود منظور فقط درب پارکینگ و یا درب منازلی است که وسایل نقلیه موتوری یا دوچرخه داشته و یا با پارک کردن وسیله نقلیه تردد افراد در آن با مشکل مواجه می شود ایرادی ندارد.

زیرا افراد جامعه دارای حقوقی هستند و آزادی افراد همیشه محدود به حفظ آزادی دیگران است که به این حق,حق ارتفاق نسبت به ملک غیر می‌گویند.

مواد ۹۳ تا ۱۰۸ قانون مدنی در این مورد نیز چنین است افرادی که از مزاحمت دائمی خودروهای پارک شده در مقابل پارکینگ و درهای ورودی ساختمان خود یا اماکن مشابه ایجاد مشکل شده‌اند جز شهروندانی هستند که باید حقوق شان رعایت شود اما قانون اجازه برخورد خودسرانه را به افراد نمی دهد.

از طرفی در پارک کردن در فضای غیر عبوری کوچه ها قاعده هرکی زودتر رسید حاکم است بنابراین نمی توان گفت زیر پنجره و جلوی دیوار حریم ملک است.

کوچه در مالکیت عمومی است و ایجاد حق در ملک عمومی جنبه استثنایی و حداقلی دارد اگر کسی در برابر درب پارکینگ شما پارک کند شما حق ندارید او را تهدید به پنچری کنید و این مهم در مورد دیوار منزل او زیر پنجره و غیر نیز صادق است و در این میان برخی از افراد با اعمال تنبیهات شخصی همچون پنجر نمودن خودرو در صدد متنبه ساختن افراد برآمده که به واقع این اقدام از لحاظ قضایی قابلیت پیگرد دارد و فرد شاکی می تواند با طرح شکایت در دادسرا احقاق حق کند.

بنابراین شهروندان در هنگام نقض حقوق خود باید به مراجع قانونی مراجعه کرده و درخواست اجرای اقدامات متناسب را خواستار باشند.

چراکه در بعضی از مواقع حقوق افراد با یکدیگر در تعارض قرار می گیرد در این حالت لازم است که مقام قضایی برای موضوع تعیین تکلیف کند چه در مورد افرادی که حقوق آنها تضیع گردیده و یا در مقابل افرادی که به هر نحو با اقداماتی نظیر تهدید و آسیب رساندن به اموالشان حقوق شهروندی شان دچار نقض شده است.

که برابر قانون ماده ۶۹۰۱ قانون مجازات اسلامی:

در مورد مزاحمت و ممانعت از حق یک ماه تا یک سال حبس در نظر گرفته البته این مجازات در مورد این موضوع خاص تدوین نشده زیرا جرم اتفاق افتاده با مجازات تناسب ندارد.

در رویه قضایی تخریب عبارت است از:

لطمه زدن عمدی به طور کلی یا جزئی نسبت به مال یا شی متعلق به شخص حقیقی یا حقوقی.

به طرق مذکور در قانون به عبارت دیگر تخریب عبارت است از:

ایراد صدمه عمدی که منتهی به نقصان یا از بین رفتن مال متعلق به غیر شود.

اما باید بدانیم که در قانون معیار و ضابطه ای برای میزان خرابی یا صدمه زدن مشخص نشده است در نتیجه ضابطه تشخیص لطمه زدن عرف است که بر اساس آن در هر مورد باید به اسم مراجعه کرد مثلاً لطمه زدن به یکی از دفاتر تجاری می تواند پاره کردن چند برگ از آن به عنوان تخریب شناخته شود.

باید مد نظر قرار داد که عمل فیزیکی لطمه زدن و ورود ضرر به مال دیگری نیز شرط تحقق جرم است زیرا تا ضرر واقع نشود جرم تحقق پیدا نکرده است.

هم‌چنین جرم تخریب از جمله جرایم عمدی بوده که مطلق ایراد ضرر از ناحیه مرتکب است در صورت حصول ضرر برای مجرمیت فاعل صدمه کفایت میکند در نتیجه هیچ کس حق ندارد با ادعا به اینکه حقوقش ضایع گردیده به دیگری آسیب برساند.

همچنین طبق ماده ۱۳ منشور حقوق شهروندی:

افراد از امنیت جانی مالی و حیثیتی و نظایر آن برخوردار هستند نه تنها افراد بلکه هیچ مقامی بدون مستند قانونی نمی تواند حقوق شهروندان را مورد تعرض و تهدید قرار دهد.

لذا استفاده از عبارات تهدید آمیز با هرانگیزه‌ای که باشد در هر حال تعرض به حقوق شهروندی افراد تلقی می شود که در صورت عملی شدن گاه نمی تواند شخص را مشمول مجازات قانونی کند.

بر اساس اصل ۲۲ قانون اساسی:

جان و مال و حقوق اشخاص محترم شمرده می شود و جز در مواردی که قانون به طور مستقیم اجازه داده از تعرض مصون است.

کارشناس حقوقی سرکار خانم ژیلا صابری
مشاوره حقوقی تلفنی رایگان با وکیل کیفری ۴۴۳۳۵۳۵۸_۰۲۱

Share